Son günlerde hakkımda bir eleştiri dolaşıyor: "Zihni Çakır sert cevap veriyor, ağzını bozuyor…" Bu eleştiriye kulağımı tıkamadım, tıkamam da. Gazeteci eleştiriyle yaşar, eleştiriyle kendini düzeltir. Ama madalyonun yalnızca bir yüzünü gösterip öbür yüzünü karanlıkta bırakan bir haksızlığın sda altını çizmeliyim. O yüzden bugün bu köşeden kendimi anlatmak istiyorum.
Yıllardır Ankara Büyükşehir'in ihale dosyalarını, belediyelerdeki karanlık çarkları, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği isimleri yazıyorum. Bu işin bir bedeli olduğunu bilerek yazıyorum. Her haberin ardından gelen tehditler, iftiralar, aileme uzanan imalar artık neredeyse gündelik hayatımın parçası oldu. Daha 1 yıl önce eski Adalet Bakanına yönelik eleştirim nedeniyle tutuklandım. İstisnasız her ay karakolda mesai yapıyorum. Son 3 ifademden biri eski İçişleri Bakanının biri eski Adalet Bakanının şikayeti. Buna da razıyım; kalemi eline alan, taşın da kendisine atılacağını, boynunun giyotine uzanacağını bilir.
Ama bir şeyi açıkça söylemem gerekiyor: Ben kimseye durduk yere ağır söz söylemedim. Hesabıma bakan herkes bunu görebilir. Beni eleştirene, bana itiraz edene, haberime karşı belge koyana saygıyla cevap verdim; yanıldığım yerde de düzelttim. Fikrine katılmadığım nice insanla aynı başlığın altında medeni şekilde tartıştım.
Sert cevap verdiğim yerler ve kimler olduğu belli. Anama, bacıma, çoluğuma çocuğuma sövülen, onurumun ayaklar altına alınmaya çalışıldığı anlar…
Haberlerime paylaşımlarıma tek cümleyle itiraz edemeyenlerin, organize hesaplarla küfür yağmuruna tuttuğu saatler… Orada bir an durup soruyorum: Benden beklenen nedir? Sövene gülümsemek mi? Ailemi hedef alana "teşekkürler, iyi günler" demek mi?
Ben de neticede bir insanım. Kanı, canı, sinirleri, sabrı olan bir insan. Sabır kıymetli bir haslettir ama sonsuz değildir; her denizin bir kıyısı olduğu gibi, sabrın da bir kıyısı vardır. O kıyıya beni kendi hakaretleriyle getirenlerin, oradan verdiğim cevabı ahlak dersine çevirmesi en hafif tabirle samimiyetsizliktir, iki yüzlülüktür.
Şunu da gözden kaçırmayalım: Bu eleştirilerin bir kısmı, haberlerin içeriğine cevap veremeyenlerin yeni bir hamlesi.
Belgeye belgeyle, rakama rakamla karşılık veremeyince, tartışmayı üsluba çekiyorlar. Konuşulması gereken ihale, rüşvet iddiası, kayıp milyarlar iken, konuşulan benim verdiğim cevaplar oluyor.
Bu bir gürültü stratejisidir ve ben bu oyuna alet olmayacağım.
Yine de kendime de dönüp bakıyorum.
Öfkenin anlık bir cevaba dönüşmesinin, haklı olduğum yerde bile beni haksız gösterebileceğini biliyorum. Bu yüzden sözüm şu: Beni eleştirene saygıyla cevap vermeye devam edeceğim. Sövene ise bundan sonra mümkün olduğunca en ağır cevabı vereceğim: Susmayacağım, yazmaya devam edeceğim.
Çünkü benim asıl cevabım küfür değil, haberdir. Belgedir, dosyadır, ertesi sabah yayımlanacak yeni bir başlıktır.
Ve herkes bilsin ki o başlıklar gelmeye devam edecek…