Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yıllık izin dönemine denk gelen hafta tatillerinin izin süresinden sayılamayacağına hükmetti. Emsal niteliğindeki karar, milyonlarca çalışan için kullanılmamış izin günü veya izin ücreti hakkı doğurabilir.

Çalışanların yıllık izin haklarına ilişkin uzun süredir tartışılan bir konuda Yargıtay’dan dikkat çeken bir karar çıktı. Yüksek Mahkeme, yıllık izin süresine rastlayan hafta tatillerinin izin gününden düşülemeyeceğine hükmetti. Karar, uygulamada yapılan hatalara karşı emsal niteliği taşıyor.

Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına temyiz başvurusu üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, İş Kanunu’ndaki açık hükme rağmen bazı işyerlerinde farklı uygulamalar yapıldığını belirtti. Kararda, işçinin izin dönemine denk gelen hafta tatillerinin ayrıca değerlendirilmesi gerektiği vurgulandı.

4 Günlük İzin Bakiyesi Ortaya Çıktı

Dosyaya yansıyan olayda, davacı işçinin toplam 28 gün yıllık ücretli izin hakkı bulunuyordu. İşveren kayıtlarına göre işçi, iki ayrı dönemde bu iznin tamamını kullanmış görünüyordu.

Ancak Yargıtay incelemesinde, izin kullanılan tarih aralıklarına denk gelen 4 günlük hafta tatili tespit edildi. İş Kanunu gereği bu günlerin yıllık izin süresinden sayılamayacağı belirtildi. Böylece işçinin gerçekte 24 gün izin kullandığı, 4 günlük iznin ise içeride kaldığı kesinleşti.

Mahkeme, kullanılmayan bu günler için işçinin izin alacağı bulunduğuna karar verdi. İşyerinde haftada 6 gün çalışma düzeni olduğu için her hafta bir gün hafta tatili esas alındı.

İş Kanunu Ne Diyor?

Kararın dayanağını 4857 sayılı İş Kanunu’nun 56/5 maddesi oluşturdu. Söz konusu maddede açıkça şu hüküm yer alıyor:

"Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz."

Yargıtay, bu hükmün bağlayıcı olduğunu vurgulayarak, hafta tatillerinin izin süresine eklenmesi gerektiğini net biçimde ortaya koydu.

İspat Yükü İşverende

Kararda dikkat çeken bir diğer detay ise ispat yükümlülüğüne ilişkin oldu. Yargıtay, işçinin yıllık izinlerini tam ve usulüne uygun kullandığını ispat etme yükünün işverene ait olduğunu bir kez daha hatırlattı.

Bu kapsamda işverenlerin, izin kayıtlarını açık ve denetlenebilir şekilde tutması gerektiği ifade edildi. Tatil günleri düşülerek yapılan hesaplamaların hukuka aykırı olabileceği vurgulandı.

İzin Ücreti İçin Fesih Şartı

Yargıtay kararında ayrıca önemli bir ayrıntıya daha yer verildi. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşebilmesi için iş sözleşmesinin sona ermiş olması gerektiği hatırlatıldı. Yani çalışan, işten ayrılmadığı sürece kullanılmayan izin günleri için doğrudan ücret talep edemiyor; ancak sözleşme feshedildiğinde bu günlerin parasını alma hakkı doğuyor.